U3lWYiKMx8Q (1)

”Ana Tilim…”

Ana Tilim, ey Tilimiz,
Qayda Saña hürmetimiz
Seni unuta büyükler,
Uzaqlaşa senden gençler …

Sen – medeniy hazinemiz,
Atalardan mirasımız!
Coyulmadıñ asırlarda,
Lâkin bügün müşkül halda.

Yavuz duşman acımağan,
Halqımıznı ezgen, basqan,
Ceddlerimiz qattı turdı:
Tilimizni saqlap qaldı!

Bügün ise çoq aytıla,
Anda-mında qonuşula,
Hem teklifler, hem leyhalar,
Çeşit türlü programmalar…

Biri ayta «motluq kerek,
Bütün dünyağa ögretmek»…
Ebiri devletten bekley,
Özü hiç hareket etmey …

Ögüt, tenbi, nasihatlar,
Qavğa – dava ve talaplar…
‘’Hareketler’’ hep yapıla!..
Ne deñişe Aynı qala!!!

Eger til yañğıramasa,
Ayatıñda canlanmasa,
Nege kerek bu boş laflar,
Boş hareket, ıntıluvlar

Ya sen özüñ, tuvğan qardaş,
Tilde laf et yavaş-yavaş!
Başqalarğa örnek olur,
Ve Tilimiz de saqlanır!

Bilmegen tilni ögrensin,
Bilgen daima qullansın!
Beklemeniñ aceti yoq,
Vaqtımız qıt, vazife çoq!

Ocaq odunsız tez söner,
Duşmanımız bunı bekler!
Yaş nesil tilni unutır,
Milletimiz de coyulır…

Eger buña qarşı olsaq,
Parlaq kelecekke baqsaq,
Bu daqqadan da başlayıq,
Tilimizde qonuşayıq!!

20.04.2015

Emil Nasır

hirurg, QDTÜniversitetiniñ mezunı.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *